Columnisme

Columnisme

Toch nog maar eens proberen! Om een serieuze column te schrijven.

Helaas ben ik daar niet zo goed in. Meestal raak ik de ernst van mijn onderwerp of thema kwijt en steek er de draak mee. Maar laat ik mijzelf niet ontmoedigen. Als anderen het kunnen kan ik het ook.

Even nadenken over een echt column onderwerp.

Het zou natuurlijk over mijn hond kunnen gaan of liever gezegd het niet hebben van mijn hond. Of over het leven met mijn kat. Het schijnt dat hond en kat harmonieus met elkaar kunnen samenleven. Hebt u wel eens gezien hoe dat er uit ziet! Meestal is het zo dat de hond als een dolle overenthousiaste dwaas op kat afgaat en kat vervolgens zijn rug kromt en bepaalt wie er de rare sprongen in het nauw gaat maken.

Voor hond valt er meestal geen eer te behalen. Het lijkt een beetje op de verhouding van de columnist en zijn onderwerp of soms zijn publiek. Aan de ene kant worden columnisten geroemd om hun scherpe kanten in hun schrijfsels. Aan de andere kant gaan ze te ver als de verhoudingen in de column te scherp gesteld worden. Het is een aparte soort die columnisten, bijna een soort elite. Een columnist schrijft wat hij ergens van vindt en daarmee uit. Zo wordt de mening van de columnist ook vaak weer gequoot en daarmee opnieuw verkondigd.

In die zin lijkt een columnist op de kat uit het voorgaande, hij bepaalt

We zouden dus kunnen spreken van een soort columnisme. Het is een soort ideologie een bijzondere stroming. Helaas heb ik er niets mee. Ik wil ook schrijven wat ik vind van dingen en dan het liefst alles uit zijn verband getrokken en weer samengevoegd met een dosis goedgemutste relativerende humor! Weet niet of ik dan een goede columnist ben maar ik weet wel dat columnisme niets voor mij is.

Ik blijf en ben liever de dolle hond die graag met de kat solt.

 

 

 

Baardwaardig

Een willekeurige wandeling levert tegenwoordig al gauw tientallen baard-hits op. Je kan geen kin bekijken of er zit wel een baard aan vast. Duidelijk in de mode zou ik zeggen. Het heeft ook wel wat, zo'n beest op je kin. Een baard is tenslotte niet zomaar wat, daar moet je goed mee omgaan.
Afgezien van het feit dat je hem goed moet schoonhouden omdat er anders hele families jonge vogels in gaan couchsurfen, heeft een baard ook een status. Door de eeuwen heen was en is een baard van betekenis een kostbaar bezit. Een baard is geen spele-dingetje, een baard is stoer, voornaam, heeft status, voert oorlog, ondersteunt bij overpeinzingen, een baard gaat naar zee. Mooi toch?!

Alleen als een baard dronken is valt alles uit elkaar. Dan blijft er niets van over. Een dronken baard kwijlt, raaskalt en doet afbreuk aan de reputatie van een waardige baard. Ik heb zelden medelijden met een dronkaard, maar zijn baard, daar kijk ik met grote compassie naar. Het liefst spring ik in de bres voor de bedreigde baardsoort. In mij groeit dan gestaag de wens, nee de drang om de baarddrager eens flink op de bek te rossen. Maar ja, dat is natuurlijk een beetje een kansloze missie. Niet dat ik het fysiek niet zou kunnen maar een baard kan niet zonder zijn "baasje" dus na de verdiende afrossing zit ik met een ontheemde baard te kijken. Een man kan maar één baard dragen, die van zichzelf. Vandaar dat ik mij beheers en via deze weg probeer om het geweten van Nederlandse baardmannen aan te spreken.

Mannen met plannen voor een baard! Denk goed na voordat je het schepsel laat groeien. Ben niet diegene die de baard te schande maakt. Als je kiest voor een baard zorg dan dat je baardwaardig bent. Het is moeilijk om daar precieze normen en waarden voor aan te geven. Maar als je blauwe schepsels uit een waterkraan ziet komen dan ben je zowel dronken als niet baardwaardig. Iedere baarddrager moet zich van zijn baardwaardigheid bewust zijn en de baard ook zo dragen.

Vader Abraham daar gelaten, want die droeg zijn baard zelfs waardig bij dronkenschap. Of zou dat smurfentalent hem zijn komen aanwaaien?

 

 

 

 

Konings kikker !

Nou zeg dat is schitterend zo mooi heeft ie nog nooit nie geblonken.
Het koste wel even wat moeite. Het zou natuurlijk door de invallende avond kunnen komen maar het zit er toch dik in dat ik aan een duchtige leesbril toe ben.
Ik had het al een beetje ingecalculeerd (een rotwoord voor een discalculist) dus ik de autowasstraatbon gekocht. Mij voorgenomen om de getallenreeks 489-869 te onthouden zodat ik mijn niet hebbende bril niet voor de dag zou hoeven halen op het moment dat ik de code moest indrukken. Vol goede moed de auto de wasstraat in gereden.
Ik weet niet wat voor een afwijking ik heb maar het lukt mij nooit om dat beest er recht in te zetten.
Altijd staat de auto scheef zodat de borstel bij het linker voorwiel er rakelings langs af schuurt.
De auto schud altijd heftig als de wieldoppen gewassen worden.

Ook deze keer zou dat het geval zijn. Gelukkig had ik de code nog!
Snel ingetoetst 488-888
Niks nie. Verdulleme had het natuurlijk niet goed gelezen.
Nog maar een keer 498-986
Ach laat ook maar dacht ik, toen de auto achter mij ongeduldig naar voren opschoof.
Het is of mijn gebrek aan bril of mijn te veel aan discalculi.
 Na het een voor een overnemen van de cijfers is het mij uiteindelijk gelukt om de wasmachine in gang te zetten.
4-8-9-8-6-9.
Kijk zo lukt het dan wel.

Dit bewijst maar weer eens dat je geen Koning moet willen zijn als je een kikker bent! 

 

 

 

 

Familie reünie

Kijk zei de Reiger tegen de Ooievaar!
We gelijken op elkander.
Alleen krijgt jij baby'tjes!
Ach klepperde ooievaar je doet wat je kunt.
Maar ik moet aan mijn reputatie denken en kan niet zomaar met een goudvis stelende vogel staan kleppen.
Afgezien van het feit dat mijn schoonheid niet de uwen is. Is ook het niveau van uw communicatie beneden alle peil.
Het water moet me wel echt aan de lippen staan eerdat ik er voor zal kiezen u een baby te schenken.
Tsja hahha kierde de reiger, vandaar dat je je nest bouwt op het vijfde wiel aan de wagen.
Niets is wat het lijkt ooievaar en niet elke baby is een mooi kind. Al lijkt dat wel zo.
Kom maar weer eens terug als je hoogmoed bent verloren, dan verorberen we samen een visje en mijmeren we in een nostalgische bui over de mooie tijd die we samen hadden kunnen hebben.

Uit de nimmer geschreven bundel.
Rare vogels die neven en nichten

 

 

 

 

Eerlijk Waar?

Tja, wat doe je er aan, niets, niets aan te doen.

Soms gaan dingen nu eenmaal zoals ze gaan.

Soms zijn moeilijke dingen makkelijker dan ze lijken.

Soms zie je ineens het verband waardoor de rampspoed niet meer is wat het is.

Je bent een man van vroeg in veertig of begin vijftiger.

De Midlifecrisis succesvol bestreden met een sportwagen en een nieuwe weekendvrouw.

Zo een met blond geverfde grijze haren en kunststof gelei borsten van een niet te evenaren omvang.

Niets aan de hand alles onder controle

Komt je kind thuis met een vriend die de jouwe had kunnen zijn. Pap we zijn een stel!

Moet kunnen denk jij nog, leeftijd is maar relatief.

Ik ben tenslotte een eigentijdse jongen. Geen last van de generatiekloof.

Gewoon slikken en doorgaan zou ik zeggen. Niet naar je onderbuik luisteren.

Je bent vrij, leeft in het nu en laat alles komen zoals het komt.

Maar nachts wordt je badend in het zweet wakker alsof de duivel je gekust heeft.

Vraag je, jezelf af “Wat heb ik verkeerd gedaan dat de goddelijke mij zo straft in dit leven”.

Zou het een straf zijn voor al de waarschuwingen die ik in de wind heb geslagen.

Misschien wordt je eerlijk en oprechtheid wel op de proef gesteld.

Het is vast een straf voor al de gekozen nepheid in je leven.

Kijk en daar sta je dan met je mond vol tanden, met je broek vol, zonder ballen.

Het laatste greintje durf heb je overboord gegooid.

Je hebt gemiddeld en niet gekozen voor de dingen die er toe deden, je bent voor de buitenkant gegaan.

En waarom ook alweer?

Juist omdat je iemand wilden zijn. En dat terwijl je al iemand was.

Al de voorgenoemde midlifecrisis uitspattingen ten spijt.

Je bent niet meer dan je bent. Dus laat gaan die sportauto, vriendin met borsten te mooi om waar te zijn.

Stop met het verven van je haar en begin opnieuw.

Doe gewoon wat bij jou op jouw leeftijd past.

Kies voor……………………………………… Eerlijk grijs!

 

 

 

 

Reïn(draak)carnatie

Soms dan bekruipt mij een geheimzinnig gevoel!

Ik kan het niet uitleggen wat het is maar het is groter dan mijzelf.

Het is ook niet van deze tijd, onwerkelijk misschien wel.

Een moeilijk te onderdrukken gevoel een onweerstaanbare drang tot vernietiging.

Soms denk ik dat ik hulp moet zoeken mij laten behandelen zeg maar!

Maar hoe moet ik dat gevoel dan uitleggen en waar komt het in naam der goden vandaan? Ik zie me al zitten tegenover een hulpverlener en dan uit leggen dat ik een sterke drang heb tot het onthoofden van draken. Gaan ze je echt niet serieus nemen. Zeker als ik de toevoeging uitspreek dat ik sterk het vermoeden heb dat ik een reïncarnatie ben van een drakendoder.

Ik kan het wel schudden, tot nu toe heb ik mij kunnen inhouden en niet toegegeven aan de drang van mijn reïncarnatie. Nog net heb ik de onthoofding beweging kunnen onderdrukken terwijl ik een medemens ontmoet.

Hebt u dat ook wel eens dat u denkt wat een vreselijke draak zit er daar tegenover mij?

Nou dat zijn de moeilijke momenten voor mij en mijn reïncarnatie.

Maar soms is het ook tergend terecht dat zo’n draak een kopje kleiner gemaakt wordt.

De man die net je parkeerplaats inpikt, de vrouw van de bijstand die je uitkering ter discussie stelt.

De broer van de zus van de neef en die zijn moeder die je niet kent die iets over je verteld hebben tegen je nieuwe liefde waardoor ze gillend je huis uit rent en jij alleen vastgebonden in je SM kelder achter blijft.

Dat zijn geen grappen meer, dat is de harde werkelijkheid die om draconische maatregelen vraagt.

Met een onthoofde draak zal de wereld weer een stukje beter worden. 

Vanaf morgen ga ik het niet meer onderdrukken, morgen is de dag van de drakendoder.

Ik laat toch zeker niet de draak met me steken!

 

 

 

 

Vastgebeten In Dwaze Liefde

Ohhh....... altijd moet hij aan je denken, nooit kan hij zonder je.
Hij is jou en jij bent hem.
Jij bent zijn muze, zijn alles en hij.. hij is jouw niets.
Jouw dienaar, jouw gedominiceerde mens beste vriend.
Als hij zijn tanden laat zien berisp je hem, immers ben jij de meesteres.
Bij het volgende blokje om, heers je als vanouds groeit je status.
Was hij die thuis is ook maar zoals mens beste vriend.
Zo volgzaam en aanbiddend niet zonder jou kunnende.
Het blijft dromen, wachten op niets
Als je de sleutel weer in het slot steekt besef je.
Dat je vastgebeten deze dwaze liefde nooit zult kunnen loslaten.

Gevolg en Oorzaak

Volg de hoeder zei de herder tot zijn schapen.

En het wol volgde.

Volg de profeet zei de uitverkorene tot allen.

En het volk volgde.
Ziet niemand mij dan staan zei de onzichtbare
En niemand hoorde hem.
Kijk mij nou eens zei de nieuweling
En allen lachte honend.
Mij is jullie almachtige koning sprak de heerser tot zijn volk
En de revolutie volgde.
Iedereen zal het met mij eens zijn, zei de overtuigde
En iedereen ontkende.
Volg mij zei de leider, alles zal veranderen.
En niets gebeurde
Volg je gevoel zei de spirituele
En het volk verstarde.
Volg niemand zei ik

En daar stond ik dan moederziel alleen

 

 

 

 

Dat wat je nodig hebt!

Je hebt gewoon een beetje geluk nodig. Niet veel, een beetje.

Een beetje is genoeg voor je leven lang. Hoeveel een beetje is weet ik niet.

Ik heb eerlijk gezegd een beetje genoeg van kleine beetjes. Ikzelf zet liever mijn tanden ergens in om vervolgens door te bijten.

Daar draait het in het leven vaak om, doorbijten en niet zo,n beetje ook.

Bij een beetje geluk denk ik aan kleine dingen. Zo van die dingen die zomaar net goed gaan, waarbij je van geluk kan spreken. Stel je bent bijna hoog bejaard maar nog net geen 90. Bij het uitstappen helpt de taxichauffeur je een handje door van achter het stuur een duwtje in de goede richting te geven. Zodat je met een rotvaart rechtop de trottoir opveert en net niet het autodak raakt.

Dat is een beetje geluk, dan zit het mee.

Stel je bent piepjong maar nog net geen zeventien. Het benzinemetertje van je scooter staat al weken in de gevarenzone, omdat al je zakgeld opgaat aan je smartphone mobieltje.

Je moet tenslotte contact met je al je vrienden kunnen houden.

Als dan je “snelheidsduivel” begint te sputteren omdat het laatste kolkje benzine in de tank voor 50% uit lucht bestond. Dan kun je mooi je vader bellen zodat hij met een kannetje duivelse sap je machientje weer tot leven kan wekken.

Als je als net niet zeventienjarig weer het gas open trekt en met volle snelheid een stilstaande taxi rechts inhaalt via het trottoir. Dan ben je de koning te rijk, een van de gelukzalige, als je nog het nippertje de openslaande deur van de taxi kan ontwijken……….

Dat is een beetje geluk dan zit het mee!

Je mag zeker ook van geluk spreken als het je beurt is om de afwasmachine leeg te ruimen. Na de nachtdienst die je draaide. Zeker als je er op tijd bij bent, als de afwas nog handwarm is.

Steevast ga je zo snel mogelijk op zoek naar het ronde koffie kommetje. Nog voordat het afgekoeld is wil je het namelijk met beide handen kunnen vasthouden.

Als dat kommetje dan in je handpalmen rust voel je, je een beetje gelukkig.

Het doet je denken aan de eerste keer dat je jouw lief haar borst omhanden!

Zij die nu boven in jullie bed op je ligt te wachten.

Een warm rond koffie kommetje zo uit de afwasmachine en een liefde die op je wacht.

Dat is een beetje geluk dan zit het mee.

Het lot is je ook gunstig gezind als je als doodgeverfde singel eindelijk de vrouw van je dromen ontmoet. Samen hebben jullie een fantastische avond gehad en toen de deuren van de laatste kroegen gingen sluiten keek je haar diep in de ogen en zij vroeg “ga je met me mee vannacht ik ben hellemaal alleen.

Heerlijk zo’n nacht met een warm vrouwenlijf, met je handen rond haar borsten voel je, je de koning te rijk. Dat is geluk in een noten dop, je voelt een beetje geluk als je naar beneden loopt om een ontbijtje te maken voor je nieuwe verovering en in de keuken haar huisgenoot groet die zojuist zijn handen warmt aan een rond koffie kommetje.

Dat is een beetje geluk dan zit het mee.

Een beetje geluk lijkt niet veel, maar gelukkig zijn vele beetjes een heleboel!

 

 

 

 

Sprinkhaan politiek

“Kijk mij nou” zei de krekel tegen de sprinkhaan, “ik kan net als jij op mijn achterpoten staan”

“Maar beste krekel ik sta niet op mijn achterpoten sprak de sprinkhaan voornaam”

“Oh nee? Sprinkhaan, wat zijn dan die lange dingen naast je oren”

“Dat zijn mijn voorpoten krekel” zei de sprinkhaan.

“Nou nou, sprinkhaan jij kunt overdrijven zeg, als dat je voorpoten zijn dan eet ik mijn hoedje op!”

“Jij hebt helemaal geen hoedje op je kop staan vreemde krekel.”

“Dat zeg ik, al opgegeten voordat jij met je ogen knipperde”

“Dus je geeft toe dat dit mijn voorpoten zijn”

“Nee hoor, alleen dat ik razendsnel hoedjes eet, achterlukke sprinkhaan!”

“We hadden het toch over mijn voorpoten rare krekel”

“natuurlijk niet, we hadden het over hoedjes dragen”

“hoedjes dragen, hoezo vriend krekel”

“Als je nou niet de hele dag met je voorpoten langszij je sprinkhanen snuit loopt te wrijven had je kunnen zien dat er steeds meer hoedjesdragers onder ons zijn”

“Wat maakt jou dat nou uit krekel, jij draagt toch ook van die dikke voelsprieten, jou zou een hoedje ook goed staan! Ach, je maakt je veel te druk om die hoedjes”

“Wat nou Ach. Niks Ach, doet toch eens niet zo Achterluk ke sprinkhaan”

“tjonge, jonge krekel doet zelf niet zo achterluk en let ook eens op je taalgebruik je verhaspeld alles los en vast”

“Let jij nou maar op wat jezelf allemaal voor onzin uit snerpt, groene lelijkerd. Door die prietpraat verkwansel je de waarden van onze insecten samenleving en die hoedjes dragers zijn het ergst van allemaal. Alles ligt aan hullie”

“Aha krekel, nu komt de aap uit de mouw, jij geeft andere de schuld van het feit dat jij je eigen hoedje stond op te vreten. Ik zou willen zeggen dat je een kleine wolf in te grote schaapskleren bent”

“Wat nou wolf, je ben zelf te klein geschapen. Als je telkens gebruiken uit andere culturen toe laat is het hek helemaal van de dam. Ik kan mij daar erg over opwinden sprinkhaan. Mijn volgelingen in insectenland zullen het met mij eens zijn als ik zeg dat het geheel terecht is dat ik hier en nu een lang gezicht naar je trek en dat ik verhaspel wat ik wil, omdat genoeg, genoeg is”

“He, kijk nou krekel, je staat op je achterpoten als je, je opwindt. Ik wist niet dat een krekel op zijn achterpoten zo klein was. Even was ik bang dat je in een sprinkhaan zou veranderen en op gelijke hoogte met mij zou verkeren.

Maar gelukkig is dat niet zo en blijft alles zoals het is”

Uit het nimmer geschreven boek: 

“sprinkhaan politiek en het ontstaan van een pissebed natie”

 

 

 

 

SpaarPotverdomme

Soms dan heb ik een meevaller! ik spreek liever van een meezitter dat klinkt  minder pijnlijk. Tja, het geluk zit in kleine dingen.

Goed ik heb dus een meezitter op financieel gebied.

Liever spreek ik van een portemonnee opplusser.

Mij valt het de laatste tijd op dat het erg in is om nieuwe woorden te bedenken die dan aan het einde van het jaar in de Dikke Vandale verschijnen.

Doetocheensnormaal is er ook zo een, scoort goed bij gooi maar te scrabble maar verder heeft het niets om het lijf.

Mijn statiegeld via lege flessen binnengehaald en bij de "Plus" (hoe gaan de dingen bij toevalligheid) iets van een merkartikel gekocht.

Met een minima portemonnee is dat een hele uitspatting.

In het gangpad met A merken geef ik het impulsieve deel van mijn hersenen vrij spel en scoor een merkartikel.

Daarna snel naar de kassa.

Vraagt die vriendelijke mevrouw me "spaart u koopzegels"…. Ja hallo! Denk ik nog, heb ik een meezitter wil ik toch niet meteen geld uitgaan geven aan dergelijk luxueuze uitspattingen.

Sparen, mooi niet was me net gelukt om iets extra’s uit te geven voor een A-merk. 

Dus ik antwoord "nee hoor ik koop geen spaarzegels"...... tja dat had ik niet moeten doen. Ze keek me verward aan en vroeg stotterend wat ik bedoelde. Ik weer op mijn beurt "het omgekeerde van wat u me vroeg" Het arme mens raakte helemaal verward en zei: "Ik snap niet wat u bedoeld"?  Natuurlijk had ik beter moeten nadenken, wellicht mij moeten verdiepen in de communicatie die gebruikelijk is bij het leeg kopen van je portemonnee. Waarom moet ik de mensheid zo beproeven met mijn taalkronkels. Doe het niet fluisterde een stem in mijn binnenste. Ik heb het echt geprobeerd maar het lukte net niet!  

Ik zeg op mijn beurt weer "geeft niets ik hou toch van je"

Tja, het leven zit vol valkuilen als je het hart op de tong hebt!

“Ik bedoel het niet zo als het er uitkomt” zeg ik haar nog.

“niet dat ik niet van je hou” vererger ik de zaak weer!

Ach laat ook maar, 

Hoop dat ik nog eens een echte meezitter krijg!